Yeni gercekcilik, 20 yüzyilin birinci yarisinda ortaya cikan ve özellikle Avrupada etkili olan Analitik Felsefe icerisinde yer alir. Bu akimin önemli bir alt dali olan Mantiksal Atomculukun temsilcilerinden biri Bertrand Russelldir. Analitik felsefe icinde yer alma nedeni felsefenin ana islevinin analiz oldugu iddiasinda olmasidir. Russella göre felsefe, bize bilimin verdigi türden olmasa bile evren hakkinda bilgi verir. Analitik Felsefe ile ortak paylastigi bir diger problem de dilin kullanimi ve islevi üzerine analizidir. Yine Russella göre felsefe dilbilimsel problemlerin cözümlenmesi icin dili aydinliga kavusturmalidir. Bertrand Russell ilk basta etkisi altinda oldugu Platonun idealar düsüncesinden bir zamanlar ögrencisi olan George Edward Mooreun etkisiyle ayrilir. Yenicaga damgasini vuracak olan yepyeni bir akimin öncüleri arasinda yer alir. Yeni Gercekcilik akimi olgusal nesnelerin varligini ve varoluslarinin onlarin bilincinde olan herhangi bir an üzerine bagimli olmadigini iddia eder. Bilgide nesne, dis iliski acisindan özne ile karsilastirilabilir. Algiladigimiz nesnelerin bizim bilgimizden bagimsiz, ayri bir gercekligi oldugunu vurgularlar. Yeni gercekci bilgi kurami, bilinenin zihinde sakli oldugu ama varligi ve temel niteligi acisindan bilgiye bagimli olmadigi düsüncesine dayanir.