Ölüm nasil ki yasadigimiz hayatin yadsinamaz gercekliklerindense, kayip duygusu yasamak ve yas tutmak da, hayatin kacinilmaz bir parcasidir. Dogmak nasil hayatin normaliyse, ölmek de bir o kadar hayatin normalidir. Ölümle gelen üzüntüyü ve kederi hissetmek, yas ve iyilesme sürecinin dogal bir parcasidir. Aslinda her insan yasami boyunca cok cesitli ayrilik ve yitirme temali kayiplarin yasini tutar. Ölüm bu kayiplarin en önemlilerinden biridir. Bu kitabin da asil odagi ölümle gelen kayip ve yas konusudur. Ölümle ilgili psikolojik süreci, kaybi yasayan kisi icsel olarak baslangicta kabul etmez. Ölen kisinin aslinda yasadigini ve ölmedigini ic dünyasinda tekrar tekrar haykirir. Ancak diger yandan da dis dünyada, taziyeye gelen insanlar eylem ve söylemleriyle ölen kisinin, öldügü gercegini sürekli olarak hatirlatir. Bu durum aslinda kayip yakini icin bir tür karsit haykiristir. Cok yogun kötü duygular yasayan kayip yakininin, ölümü kabul etmeyen ic dünyasi ile ölüm gercegini dile getiren dis dünya arasinda bir uzlasmaya ihtiyaci vardir. Üzülmek, kederlenmek, aglamak ve aci hissetmek gibi yasanan bircok duygu sayesinde yavas yavas bu uzlasma saglanir. Elinizdeki kitabin yazari ruhsal kimligin insasindaki Temel Insa Malzemlerinin nasil ic dünyamizi sekillendirdigini bütün detaylari ile aciga koymaktadir. Tahir Özakkas MD. PhD.