En asimiz, en dik kafalimiz dahi ölümün o orantisiz gücü karsisinda aciz kalip boyun egmiyor muyduk Güclünün gücsüzü yok ettigi bu yasamda merdivenin en üst basamaginda olsak bile ölüme kafa tutamiyorduk. Ne kadar güclü olursak olalim ölüm bizden daha güclüydü ve bir gün hepimizin kapisini davetsizce caliyordu. Aslinda Tanrinin biz insanogluna verdigi bu en büyük hediye bizi adaletiyle esitliyordu. Yasami anlamli kilan da zaten onun varligi degil miydi Alismak, duyarsizlasmakti. Alismak, savasi gören bir askerin ölüm ve yikimlardan etkilenmemesiydi. Alismak, yeri doldurulamayan birinin acisiyla bas etmek, o acinin üstünü örtmekti.