Ο ντετέκτιβ και διαπραγματευτής Ντάγκλας Φερνάντες προσλαμβάνεται για να εξιχνιάσει την απαγωγή της κόρης ενός γνωστού επιχειρηματία. Κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού γεμάτου φιλοδοξίες, απάτες και εγκατάλειψη, θα διαπιστώσει ότι ερωτεύεται το θύμα, χωρίς καν να το έχει γνωρίσει. Η Βερόνικα είναι μια ανεξάρτητη γυναίκα γεμάτη αυτοπεποίθηση. Ωστόσο, θα έρθει αντιμέτωπη με μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της. Ενώ κρατείται αιχμάλωτη, θα αρχίσει να σπάει τις αλυσίδες του παρελθόντος και θα ανακαλύψει ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται να είναι· ότι η αγάπη μπορεί να αλυσοδέσει έναν άνθρωπο, αλλά και να τον λυτρώσει. Η πλοκή είναι γεμάτη με συναντήσεις, παρεξηγήσεις και αποκαλύψεις, και η άλλη εκδοχή της ιστορίας μπορεί να αποβεί πιο πολύτιμη, ή και όχι.
Είχε ζέστη εκείνη τη νύχτα, και παρόλο που της άρεσε να χρησιμοποιεί το κλιματιστικό, η Βερόνικα προτιμούσε το αεράκι που 'φερνε ο αέρας. Καθισμένη στο μπαλκόνι, παρακολουθούσε τον ουρανό και αναρωτιόταν πώς θα ήταν ο πατέρας της εκείνη τη στιγμή. Σίγουρα υπέφερε, και το ίδιο και εκείνη που εκείνος δεν ήταν εκεί, αλλά έπρεπε να φερθεί σωστά και να αποδεχτεί τους κανόνες αυτής της κατάστασης. Δεν ήξερε καν τι συνέβαινε. Όλα της φαίνονταν παράξενα και αβάσιμα. Είχε εμπιστευτεί τυφλά τον ντετέκτιβ και έκανε λάθος γι' αυτόν. Αφού η σιωπή και η νύχτα είχαν καλύψει όλο το μέρος, η Βερόνικα επέστρεψε στο δωμάτιό της, αφήνοντας το παράθυρο ανοιχτό ώστε να μπαίνει το αεράκι και να δροσίζει το δωμάτιο με φυσικό τρόπο. Έτσι ίσως θα μπορούσε να αποκοιμηθεί αμέσως. Ο ύπνος δεν ερχόταν με τίποτα και συγχυσμένη σηκώθηκε για να πάει στην τουαλέτα. Καθώς σηκώθηκε από το κρεβάτι και έκανε τα πρώτα της βήματα, είδε κάτι να σέρνεται μπροστά της. Αν και το φως ήταν λιγοστό, ήταν αρκετό για να καταλάβει ότι επρόκειτο για φίδι. «Ω, Θεέ μου!» αναφώνησε η Βερόνικα, σπεύδοντας προς την πόρτα. Η καρδιά της χτυπούσε ασταμάτητα και χωρίς να σκεφτεί τι έκανε έτρεξε στον διάδρομο προσπαθώντας με το ζόρι να δει στο σκοτάδι. Δεν ήθελε να φανεί φοβισμένη μπροστά στον άντρα που βρισκόταν στο διπλανό δωμάτιο, αλλά τα πόδια της έτρεμαν τόσο πολύ που δεν άφησε την υπερηφάνεια της να την κυριεύσει και πήγε να ζητήσει βοήθεια. Όταν άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα ένιωσε δύο δυνατά χέρια να την πιάνουν από τη μέση και να τη σφίγγουν απαλά. «Τι τρέχει, Βερόνικα;» ρώτησε ο Ντάγκλας βαριανασαίνοντας. «Υπάρχει ένα τεράστιο φίδι μέσα στο δωμάτιο», είπε, χωρίς να συνειδητοποιήσει πόσο κοντά του ήταν. «Μα όλα είναι κλειδωμένα. Πώς μπήκε μέσα;» ρώτησε και την κοίταξε επίμονα χωρίς να την αφήσει να φύγει. «Δεν ξέρω πώς. Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι είναι φίδι». Ο Ντάγκλας την παραμέρισε και πάτησε τον διακόπτη του φωτός. Όταν το φως ξεχύθηκε στον χώρο, η Βερόνικα παρατήρησε ότι εκείνος ήταν μόνο με τα εσώρουχα. Η αδρεναλίνη κατέλαβε το σώμα τους και η Βερόνικα δεν ήξερε αν έπρεπε να τρέμει από το σοκ ή επειδή στεκόταν μπροστά στον σέξι άντρα.
Είχε ζέστη εκείνη τη νύχτα, και παρόλο που της άρεσε να χρησιμοποιεί το κλιματιστικό, η Βερόνικα προτιμούσε το αεράκι που 'φερνε ο αέρας. Καθισμένη στο μπαλκόνι, παρακολουθούσε τον ουρανό και αναρωτιόταν πώς θα ήταν ο πατέρας της εκείνη τη στιγμή. Σίγουρα υπέφερε, και το ίδιο και εκείνη που εκείνος δεν ήταν εκεί, αλλά έπρεπε να φερθεί σωστά και να αποδεχτεί τους κανόνες αυτής της κατάστασης. Δεν ήξερε καν τι συνέβαινε. Όλα της φαίνονταν παράξενα και αβάσιμα. Είχε εμπιστευτεί τυφλά τον ντετέκτιβ και έκανε λάθος γι' αυτόν. Αφού η σιωπή και η νύχτα είχαν καλύψει όλο το μέρος, η Βερόνικα επέστρεψε στο δωμάτιό της, αφήνοντας το παράθυρο ανοιχτό ώστε να μπαίνει το αεράκι και να δροσίζει το δωμάτιο με φυσικό τρόπο. Έτσι ίσως θα μπορούσε να αποκοιμηθεί αμέσως. Ο ύπνος δεν ερχόταν με τίποτα και συγχυσμένη σηκώθηκε για να πάει στην τουαλέτα. Καθώς σηκώθηκε από το κρεβάτι και έκανε τα πρώτα της βήματα, είδε κάτι να σέρνεται μπροστά της. Αν και το φως ήταν λιγοστό, ήταν αρκετό για να καταλάβει ότι επρόκειτο για φίδι. «Ω, Θεέ μου!» αναφώνησε η Βερόνικα, σπεύδοντας προς την πόρτα. Η καρδιά της χτυπούσε ασταμάτητα και χωρίς να σκεφτεί τι έκανε έτρεξε στον διάδρομο προσπαθώντας με το ζόρι να δει στο σκοτάδι. Δεν ήθελε να φανεί φοβισμένη μπροστά στον άντρα που βρισκόταν στο διπλανό δωμάτιο, αλλά τα πόδια της έτρεμαν τόσο πολύ που δεν άφησε την υπερηφάνεια της να την κυριεύσει και πήγε να ζητήσει βοήθεια. Όταν άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα ένιωσε δύο δυνατά χέρια να την πιάνουν από τη μέση και να τη σφίγγουν απαλά. «Τι τρέχει, Βερόνικα;» ρώτησε ο Ντάγκλας βαριανασαίνοντας. «Υπάρχει ένα τεράστιο φίδι μέσα στο δωμάτιο», είπε, χωρίς να συνειδητοποιήσει πόσο κοντά του ήταν. «Μα όλα είναι κλειδωμένα. Πώς μπήκε μέσα;» ρώτησε και την κοίταξε επίμονα χωρίς να την αφήσει να φύγει. «Δεν ξέρω πώς. Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι είναι φίδι». Ο Ντάγκλας την παραμέρισε και πάτησε τον διακόπτη του φωτός. Όταν το φως ξεχύθηκε στον χώρο, η Βερόνικα παρατήρησε ότι εκείνος ήταν μόνο με τα εσώρουχα. Η αδρεναλίνη κατέλαβε το σώμα τους και η Βερόνικα δεν ήξερε αν έπρεπε να τρέμει από το σοκ ή επειδή στεκόταν μπροστά στον σέξι άντρα.