Ahmet Refik kitapta, Türklerin gözüyle Haclilari ve Hacli Seferlerini anlatmistir. Dönemin Islam devletlerinin durumu, Kudüs kiliseleri, Istanbul ve Anadoludaki Haclilar, Kudüsün isgali ve Hristiyanlardan alinmasi anlatilirken dönemin Orta Dogusunun siyasi ve dini manzarasi da göz önüne serilmistir. On birinci asirda Hristiyanlik büyük degisimlere ugramisti. Kilisenin gücü ve itibari fevkalade artmis, Papa artik imparatorun nüfuzundan kurtularak, bütün Hristiyanlarin ruhani lideri olmak üzere taninmisti. Manastirlarin tamami Kluny Manastirina göre islah edilmis, cölde kesis hayati süren münzevi rahipler Avrupada züht ve takvanin, kiliseye hürmet ve itibarin ortaya cikmasina sebep olmuslardi. Bunun gibi, Hristiyan savas adamlari, sövalyeler de olusturulup, düzene konmustu. Bunlar tekdüze bir savas usulü kabul ettikleri gibi birlikte hareket icrasina da baslamislardi. O zamana gelinceye kadar sövalyeler hep birbirleriyle muharebe ederlerdi. Papa ise onlarin tamamina Hristiyanlik düsmanlarina karsi birlesmelerini tavsiye etmisti. Hacli Savaslarinin ortaya cikmasina da bu sövalyeler ile Papanin emellerini birlestirmesi sebep olmuslardi.