Herkesin ninnisi kendine... isiklari söndürün zaman zaman anlattiginiz ama kimsenin icsellestiremedigi kücük insan dünyalarinizda ve birbirine benzeyen bir hayat boyu yasanan, iste bu öyküler üzerine her an yikilacak gibi duran... Cünkü herkesin uykusu kendine... isiklari söndürün kim korkarsa karanliktan ebe odur. Biz hep cok özeliz derken kendimize, benzer rüyalarin kirik parcalari kazanc ve kayiplarimizla geceler ve gündüzler boyu, icimiz hep o sarki hep o ses... o son nefes... Ve daha zengin... ve daha güzel... ve daha ... ve biraz daha Oysa her sey ne kadar ayni, her hayat bir digerine ayna. Herkesin ninnisi kendine... isiklari söndürün birileri yildiz kaydiracak karanliklara...