Kazakistan konusunu sordu. Ökce dayi, elindeki ayakkabiyi örse takili olarak birakti. Bir iki dakika düsündü. Git oglum. dedi. Hic üzerinde yorum yapmadan, biraz da hüzün yüklü olarak tek kelimeyle; git dedi. Evlat, gitmesine git de ama kendini sürekli kontrol altinda tut. Sen kendini kontrol altinda tutmayi terk edersen senin icin ömrünün kaybi olur. Kaybetmek diye bir lüksün yok. Tutunacak dalin sadece kendinsin. Kayarsan, elinden tutacak kimsenin olmadigini aklindan cikarma. Cok kitap oku. Baskasinin eline kitabi alip sana okudugu gibi kitabini oku. Yazarlarin laflarini, lafügüzaf sayip da bir kenara atma. Kitap senin en sadik arkadasin olsun. Kavga etmek istersen okudugun kitabin yazari ile kavga et. Kusurlarini sana, seni incitmeden söyler. Sana dogruyu anlatincaya kadar sayfalarca yazi yazar. O gün okumamissan bugün okumadim deme, bugün nasihat dinleyemedim, diyerek üzül, kahrol. Bir baska ikazim, kesinlikle yanina ücüncü gözünü almayi unutma. Basimizdaki iki göz bazen görmemiz gerekenleri göremiyor. Ücüncü göz olarak feraset gözünü kullan. Sen istersen ona altinci his de. Karsilastigin her olaya dikkatlerini gönder. Gönderdigin dikkatlerinin yansimasini feraset gözün okur. Özellikle insanlara bu gözünü sik sik cevir. Koyun postundaki kurtlari ancak bu ücüncü göz görür. Allah muvaffak etsin. Beni unutma evlat. Döndügünde yasiyorsam, cayimi icersin. Yasamiyorsam mezarimi ziyaret et, bir Fatiha oku. Gelirken bana ayakkabi cekici getirmeyi unutma. Sarildi, ellerini öptü. Dua et. dedi. Ökce dayidan ayrildi.